Toespraak burgemeester Dales

Het is vandaag 4 mei.

Iedere vierde mei dat ik burgemeester was, heb ik voor mijn inwoners mogen spreken.
Over het verdriet van oorlog. Over de gevallenen en het gemis dat zij achterlieten.
Over dappere mensen die stierven voor onze vrijheid.

Dit jaar is dat ook zo, en tegelijk is het anders.
Want nu is het oorlog. In Oekraïne.
Door een Russische leider die ik en velen met mij verafschuwen om zijn agressie.
Morgen is er op 5 mei geen vrijheid in Kiev en in Marioepol.

Dit frustreert mij, maakt me boos.
Ik voel me machteloos, en dat gevoel delen wij.
De vraag die we bij elke oorlog stellen, stellen we ook in 2022: Waarom?

Vandaag denken we aan de gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog.
Aan alle Nederlandse militairen die stierven tijdens de vredesoperaties sindsdien.

Doordat zij moedig waren en hun leven gaven, kunnen wij nu vrij zijn.

Terwijl ik dit zeg, maken deze woorden een reis door de tijd naar nu.
Volgens mij voel jij dat ook.
De lijn van oorlog in het verleden, naar oorlog nu.

Toen en nu stierven er mensen in belegerde steden. In gevechten.
IJmuiden maakte vijf jaren lang bombardementen mee.
“Dat nooit meer” hebben we gezegd. En nu zien we opnieuw dat steden in puin geschoten worden.

Toen en nu verdedigden mensen dapper en wanhopig hun land.
Tegen soldaten die door een agressor de oorlog ingestuurd zijn, vanuit een leugenachtig verhaal.
Toen was dat beangstigend en verschrikkelijk. En nu ook.

Als wij morgen vrijheid vieren, laten we dat deze keer dubbel doen.
– Om onze vrijheid hier te vieren.
– En voor de vrijheid die wij Oekraïne en vooral ook ‘onze’ vluchtelingen in Velsen gunnen.

————————

Vandaag kunnen we de slachtoffers van toen niet herdenken, zonder ook aan de getroffenen van nu te denken.

Dat deden we op al die plekken waar we vandaag ons respect betuigden:

– Van de erebegraafplaats Overveen tot het Hoogovenmonument in Velsen- Noord.
– Van het Indië-monument in Beverwijk tot ons eigen monument op Plein 1945.
– Op de verschillende Velsense begraafplaatsen waar velen hun laatste rustplaats vonden.
– Bij de ontroerende samenkomst in ons gemeentehuis.
Met onder meer een prachtig gedicht van ….  En de toespraak van Peter Hamersma, voorzitter van het Comité 4 en 5 mei.

En nu zijn we samen op begraafplaats Westerveld.
Altijd een indrukwekkende plek. En op deze avond nog meer.

Zojuist waren we twee minuten stil en zongen daarna het Wilhelmus.
Straks leggen we bloemen.
We herdenken en eren de gestorvenen, en weten dat we dit volgend jaar op 4 mei weer zullen doen.

Altijd met pijn in het hart.
Maar ook vanuit het besef dat het goed is om te blijven doen.
Laten we nooit meer vechten in een oorlog, maar alleen tegen oorlog. Dit zijn niet mijn woorden, ik heb ze geleend van Jan Terlouw.
Dit jaar beseffen jij en ik dit meer dan ooit.

Ik hoop dat als we hier volgend jaar staan, dat het dan vrede is in alle landen, ook in Oekraïne.
Bevrijdingsdag zal de dag daarna dan nog mooier zijn.   Dank u wel.

 16 total views,  2 views today