Toespraak dhr. F. Vermeulen, voorzitter Comité 4 en 5 mei Velsen

Tegen Vergetelheid.

Het is weer 4 mei en het Nationaal Comité heeft voor dit jaar gekozen voor het thema; “2018, jaar van verzet”. Dat brengt ons in moeilijkheden, immers, over Het Verzet in de Tweede Wereldoorlog is eindeloos veel te vinden. Wie van u “Bankier van het verzet” heeft gezien, werd geconfronteerd met emoties en angsten zoals je die nimmer in je veilig en welvarend bestaan zult hebben, een film die je slecht doet slapen of waar je met hoofdpijn vandaan komt, zo indrukwekkend.  Ook wij in Velsen hebben onze verzetshelden en -slachtoffers, u allen bekend als u door de straten met onderschriften loopt: Homburg, Van Popta, Dinkgreve, De Noo, Bonekamp, Rosendahl, Schaft, Vijlbrief, Van Broekhuijsen, Sieraad, Strengholt  en ga maar door.

Frits Vermeulen, voorzitter Comite 4 en 5 mei (FotoKvL / Ko van Leeuwen)

Als het thema niet “Het Verzet”  is maar “verzet”, waar moeten we het dan in 2018 over hebben?  Hebben we echt nog iets vanuit ons welvaartsbestaan waartegen we ons moeten verzetten?   Jawel, er zijn algemeenheden genoeg: tegen armoede, tegen fysieke en economische onderdrukking, tegen geweld en mishandeling, tegen nepberichten en leugens, tegen oorlog. In een vrije wereld is dat tamelijk gemakkelijk, immers, je wordt niet gemarteld of gefusilleerd als je ergens tegen bent. Zelfs een grote bek geven levert niet direct levensgevaar op. Mevrouw Weber vertelde vorige week in de bibliotheek bij “In gesprek met”: een jongetje, dat dacht dat een Duitser geen Nederlands verstond, zei “Rotmof”. Deze rotmof greep de jongen en zei tegen de vader: u mag kiezen, of u geeft hem een pak slaag of u gaat naar een  werkkamp. De vader gaf zijn zoon een pak slaag. Een dag later mocht de vader zijn zoon ophalen uit de cel. Hij heeft nooit meer normaal kunnen lopen.

Herdenken wordt voor generaties na ons steeds ingewikkelder. Zoals met alles, als je het niet meer hebt ,weet je pas wat je mist. Wij hebben vrijheid en weten niet wat het is om het niet te hebben, om opgepakt worden om wat je zegt, gedeporteerd worden omdat je aan de verkeerde kant staat, je verschuilen in donkere ruimten met angst ontdekt te worden. We hebben niet in de gaten dat vrede en vrijheid in deze wereld uitzonderlijk is.

Daarom, verzet anno 2018 moet een verzet tegen vergetelheid zijn, tevens een morele plicht voor ouders, onderwijzers, journalisten, overheid, om verhalen en emoties door te geven. Daarmee kunnen we blijven begrijpen wat vrijheid is en hoe we die kunnen verdedigen. Het is ons hoogste goed, met dank aan hen, die ons dat in de oorlog persoonlijk duidelijk hebben gemaakt.

317 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Dit bericht is geplaatst in Comité 4 en 5 mei Velsen, Herdenken. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.